Review: Jonah Was Here

• RegisseurNathalie Teirlinck
• Jaar2026
• GenreDrama
• Duur98 min
• HoofdrollenKoen De Bouw, Maaike Neuville, Willem Loobuyck

Een warme, tedere evenwichtsoefening

De eerste dag op Film Fest Gent 2026 kon niet beter van start gaan. Als eerste film pikte we de wereldpremière van Jonah Was Here mee. Deze tweede langspeelfilm van de Gentse regisseur Nathalie Teirlinck bleek een schot in de roos. De film vertelt het beklijvende en ontroerende verhaal van Bob, een vader die na de plotselinge dood van zijn zoon Jonah diens studentenkot bezoekt en besluit er niet meer te vertrekken.

Een ijzersterk en persoonlijk script

Het fundament van deze film is een zeer sterk script, dat volledig is geschreven door Nathalie Teirlinck zelf. Teirlinck dook voor dit verhaal diep in haar eigen inspiratie en persoonlijke ervaringen. Dit verklaart de oprechtheid die van deze film spat. De film snijdt een universeel maar loodzwaar thema aan: loslaten. Teirlinck slaagt erin te tonen dat rouwen en verwerken op talloze verschillende manieren kan en mag gebeuren, zonder dat er een ‘juiste’ of ‘foute’ manier bestaat. De psychologische gelaagdheid waarmee Bob langzaam in het abrupt geëindigde studentenleven van zijn zoon stapt, is magistraal uitgeschreven.

Acteerprestaties van de bovenste plank

De gehele cast levert een topprestatie, maar het is onmogelijk om niet extra in te zoomen op de sublieme hoofdrol van Koen De Bouw. Voor deze rol moest de acteur fysiek en mentaal diep gaan — hij kwam er zelfs speciaal voor bij in gewicht — en dat loont. De Bouw speelt de rouwende vader Bob met een breekbare, ingetogen intensiteit die je naar de keel grijpt. Hij draagt de film moeiteloos, geflankeerd door een uitstekend ensemble.

Zo schitteren Maaike Neuville en Tom Vermeir, die hier in een voor hem zeer atypische, ‘normale’ rol kruipt en laat zien hoe breed zijn emotionele register is. Daarnaast speelt Willem Loobuyck erg sterk als een van de spilfiguren in het studentenmilieu van Jonah. Een extra eervolle vermelding gaat tot slot naar de jonge acteur Cem Yayla. Hij charmeert vanaf zijn eerste seconde op het scherm en brengt een broodnodige, natuurlijke levendigheid in het verhaal.

Ode aan Gent

De film speelt zich af tegen de achtergrond van het Gentse studentenmilieu. De melancholische sfeer van de Gentse straten sluiten naadloos aan bij de cinematografie van Myrthe Mosterman. De soundtrack, grotendeels gecomponeerd door Mirek Coutigny met prachtige originele songs van An Pierlé, herbergt daarnaast een schitterend muziekfragment van Gorki. Dit fragment bezorgt je als toeschouwer direct kippenvel en verankert de film nog dieper in de Gentse ziel.

Perfect in balans

Het grootste compliment dat Jonah Was Here verdient, is zijn mooie, evenwichtige toon. Een drama over een overleden kind balanceert al snel op het gevaarlijke koord van melodrama. Voor hetzelfde geld ontspoort zo’n film in overdreven, geforceerd sentiment. Teirlinck trapt echter in geen enkele valstrik. De film balanceert perfect op de rand van de emotie, blijft teder en ingetogen, waardoor er uiteindelijk een warme, prachtige en troostende film tot uiting komt.

Jonah Was Here was een absolute triomf tijdens deze première op Film Fest Gent en is een warme aanrader voor iedereen die houdt van Belgische cinema van het hoogste niveau.